Shambala

B iz burada Ekim başında kaldık. Kaldığımız kerevetin (üstü kapalı, yanları açık bir taht) ismi “Tecrübe” idi. Ve bu tahtta, hayatımızın en güzel “tecrübesini” yaşadık.

Çok eğlenceli geçen bir gecenin sabahında, tam da gün doğarken, tatlı bir yağmur yağdı. Hayır ıslanmadık. Ama yağmurla beraber dünyanın bütün güzel kokuları ayağa kalktı ve yatağımıza geldi. Toprağın, kuru otun, zeytin yaprağının, kerestenin, başımızın üzerindeki bambuların, pişmekten olan ekmeğinin, yanmakta olan odunun, eriyen sabunun, kuşun kanadının, cennet kokan sevgilinin… Bir kokular, bir sesler cümbüşüydü ki milyonlarca dolarlık servete değişilmez. Keza milyonlarca dolarlık lükslere de.

Bu olağanüstü tecrübeyi bir tek şeye borçluyduk: Açık havada yatıyor olmaya.

Bittabi uyku tulumunuzu alıp ormanın ortasında da yatabilirsiniz ama bu keyfi yaşarken Shambala’nın sunduğu ruh ve imkanları reddetmek niye?

Yer, Ölüdeniz’in el değmemiş uzağında, Kabak koyunda. Denize 5-10 dakikalık yürüme mesafesinde. İmar mevzuatı nedeniyle çevrede kalıcı bina yapmak yasak. Bütün tesisler bungolov benzeri yapılardan oluşan gelişmiş kamp alanları. Shambala, aşağıdaki türlü benzerleri arasından bariz bir şekilde ayrılmış durumda.

“Lüks” dedikleri camlı, verandalı, kendine ait tuvalet banyolar bungalovları da var, bizim yattığımız gibi bir zemin bir çatı çardakları da. Yemekler harikulade. Sürekli çalışan bir pide fırınından nefis şeyler çıkıyor.

Çalışanların çoğu gönüllü. Servis hiç kaprissiz tıkır tıkır. Türkiye’de böyle yerleri görünce şaşırıyor insan. Tümüyle başka bir dünya, başka bir kafa...

Yazan: Mutlu Tönbekici Ekim 2009)